Promocja książki “Pospolite ruszenie” w ramach festiwalu Kultura Polskich Czasopism w Warszawie i Krakowie

Warszawa, CSW Zamek Ujazdowski, Sala Kino/Audytorium, godz. 20.30, 8 grudnia (czwartek)
Lans. Do czego służy przestrzeń kultury i czasopismo kulturalne?
Udział biorą: Piotr Śliwiński, Robert Tekieli (”Ozon”), Konrad Kęder (”FA-art”), Piotr Marecki (”Ha!art”)

INFO O KSIĄŻCE

Piotr Marecki, “Pospolite ruszenie. Czasopisma kulturalno-literackie w Polsce po 1989 roku”, Kraków 2005.

DANE KSIĄŻKI:

ISBN 83-89911-31-0
Ilość stronic: 392
Projekt okładki: Anna Ostoya
Wydanie I
Cena detaliczna: 29 PLN
Wydawca: Korporacja Ha!art
Miejsce wydania: Kraków 2005
Format: 160×230
Okładka: miękka

OPIS KSIĄŻKI:

Według Katalogu Czasopism w Polsce funkcjonuje obecnie ponad 500 pism kulturalnych, z tego ok. 170 skatalogowanych zostało jako literackie. Są to najczęściej niezależne, niszowe, niskonakładowe inicjatywy, które w znacznej mierze rozpoczęły działalność po 1989 roku, kiedy skończyło się odgórne sterowanie kulturą. Na książkę składa się 28 rozmów z redaktorami najważniejszych tytułów, zaś głównym tematem tomu są historie poszczególnych periodyków oraz ich oddziaływanie na rozwój najnowszej literatury. Ilość czasopism wydawanych w Polsce przez małe ośrodki, niezależne stowarzyszenia, fundacje, osoby prywatne jest nieporównywalnie większa niż w innych krajach europejskich, gdzie najczęściej podobne inicjatywy są domeną dużych korporacji wydawniczych. Jest to zatem opowieść o “pospolitym ruszeniu” w oddolnym kreowaniu kultury.

CYTATY Z KSIĄŻKI:

Poprzednie pisma kulturalne funkcjonowały w kulturze, która była liniowa; “brulion” wszedł w kulturę, która zaczęła być polifoniczna i stworzył pewien model.

Robert Tekieli

Może dajemy się frajersko wykorzystywać wydawnictwom, które potrzebują sita odsiewającego najgrubszych grafomanów…

Konrad Cezary Kęder

Pamiętam, że zwerbalizowano wtedy w redakcji taką przerażającą ideę - ludzie są coraz głupsi, musimy zacząć robić pismo dla głupich. Patrzyliśmy sobie w oczy, zdawało się, że nie ma innej odpowiedzi, bo przecież… nakład spada. Taka myśl nie wyglądała już jak herezja, jak absurd, wyglądała na poważną propozycję. Sam ocknąłem się nie od razu…

Maciej Parowski

Wyobraź sobie, że wychodzi dokładnie taka sama książka, taka sama koncepcja, ale jest w niej tylko dwóch redaktorów, a ponad 20 osób to redaktorki i autorki. Taka publikacja zostałaby zabita śmiechem - że to jakiś babiniec, stowarzyszenie lesbijek, panie w swoim gronie przy herbatce paplają o literaturze, najpewniej o romansidłach.

Beata Kozak

Argumenty: “to jest upolitycznianie literatury”, to są etykietki, które system nam włożył do głów, żebyśmy pilnowali, aby literatura nie wystawała, żeby pozostała rozrywką, nie łykajmy tego!

Sławomir Sierakowski

O AUTORZE:

Piotr Marecki (1976) - redaktor naczelny magazynu “Ha!art”. Redaktor książek Tekstylia. O “rocznikach siedemdziesiątych” (2002, wspólnie z Igorem Stokfiszewskim i Michałem Witkowskim), Liternet. Literatura i internet (2002), Liternet.pl (2003). Mieszka w Krakowie.

BOHATEROWIE KSIĄŻKI:

  • Rafał Grupiński - “Czas Kultury”
  • Robert Tekieli - “brulion”
  • Konrad Cezary Kęder - “FA-art”
  • Paweł Dunin-Wąsowicz - “Lampa”
  • Arkadiusz Bagłajewski - “Kresy”
  • Jarosław Grzędowicz - “Fenix”
  • Maciej Parowski - “Nowa Fantastyka”
  • Bogdan Dudko - “Kartki”
  • Robert Traba - “Borussia”
  • Stanisław Dłuski - “Fraza”, “NOP”
  • Krzysztof Kuczkowski - “Topos”
  • Krzysztof Czyżewski - “Krasnogruda”
  • Przemysław Wielgosz - “Lewą Nogą”
  • Inga Iwasiów - “Pogranicza”
  • Mariusz Grzebalski - “Nowy Nurt”
  • Grzegorz Górny - “Fronda”
  • Roman Honet - “Studium”
  • Michał Kaczyński i Łukasz Gorczyca - “Raster”
  • Mariusz Sieniewicz - “Portret”
  • Radosław Wiśniewski - “BregArt”
  • Marcin Czerwiński - “Rita Baum”
  • Wojciech Giedrys - “Undergrunt”
  • Beata Kozak - “Zadra”
  • Paweł Lekszycki - “Kursywa”
  • Jarosław Lipszyc - “Meble”
  • Sławomir Sierakowski - “Krytyka Polityczna”
  • Paweł Kozioł - “Lite Racje”
  • Karol Radziszewski - “DIK Fagazine”