K3 Sopot Slam #5

9 grudnia (niedziela), godzina 19.00
Sopot, Madarynka, ul.Bema 6
wstęp 10 zł

SLAM to skrzyżowanie poezji i performance’u, stawiające na pierwszym miejscu
kontakt poety z publicznością, która słucha jego wierszy. Słowo SLAM określa
również imprezę, podczas której artyści przedstawiają swoje teksty, a
publiczność ocenia na bieżąco zarówno treść wierszy, jak i umiejętności
oratorskie poety i wyłania najlepszego autora wieczoru. Rolę jury pełni
publicznośc i zaproszeni goście.

Każdy slamowicz przygotowuje zestaw 4 wierszy. Maksymalny czas czytania
jednego tekstu to 2 minuty; przewidziane jest również 10 sekund “czasu
hamowania”, ale ani chwili dłużej. Używanie instrumentów muzycznych i
rekwizytów jest zabronione.

Zgłoszenia do 8 grudnia na stronie www.k3.org.pl (wejście na slam za darmo)
albo osobiście w Mandarynce w dniu imprezy (wejście już nie za darmo).

Wiersz zwycięzcy trafi na 100 000 pocztówek, które zostaną rozdystrybuowane
na terenie całej Polski, oraz na 1000 plakatów, które pojawią się w
tablicach reklamowych SKM , PKP, a także w szeroko rozumianej przestrzeni
publicznej.

Wieczór otworzą czytania zaproszonych gości:

Agnieszka Wolny-Hamkało - rocznik ‘79, poetka, publicystka, ostatnio także
blogerka (wolnyhamkalo.blog.polityka.pl). Autorka tomów poetyckich “Mocno
poszukiwana”, “Lonty”, “Gospel” i “Ani mi się śni” oraz (wraz z Marcinem
Hamkało) szkiców o Teatrze Muzycznym “Od Nietoperza do Scata”. Współpracuje
m.in. z “Gazetą Wyborczą”, “Polityką” i portalem Polskiego Radia. Mieszka we
Wrocławiu.

Szczepan Kopyt - rocznik ‘83, poeta i muzyk yassowy. Laureat X edycji
Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Jacka Bierezina (2004) i nagrody
Młodej Sztuki w dziedzinie literatury (2006). Publikował m.in. w “Pro Arte”,
“Czasie Kultury”, “Portrecie”, “Gazecie Malarzy i Poetów”, “Tyglu Kultury”.
Wydał dwie książki poetyckie: “[yass]” i
“[yass]/możesz_czuć_się_bezpiecznie”. Mieszka w Poznaniu..

Mariusz Więcek - rocznik ‘83, poeta, ostatnio pisarz. Autor arkusza
poetyckiego “Przesypując się w światło” i tomu “Dar języków”. Twórca
kabaretu Pomorskie Stowarzyszenie Absurdalistów. Publikował w “Toposie”,
“Autogrfie”, “Gazecie Wyborczej”. Zwycięzca K3 Sopot Slam #4. Mieszka w
Gdańsku.

Marcin Cecko - rocznik ‘81, poeta, pisarz, performer. Autor tomów poetyckich
“Rozbiorek”, “Pląsy”, “Mów”, współtwórcą Manifestu Neolingwistycznego.
Publikował w “Fa-arcie”, “Ha-arcie”, “Pro arte”. Także fotograf, twórca
pierwszego w Polsce fotobloga (pozytyw.blog.pl). Lider formacji muzycznych
Melancholia, Akryl Trio, a ostatnio 3 Boys Move. Mieszka w Warszawie.

Jakub Żulczyk - rocznik ‘83, pisarz. Autor powieści “Zrób mi jakąś krzywdę”
(Lampa i Iskra Boża). Niezależny publicysta, recenzent, felietonista, bloger
(jakubzulczyk.ownlog.com). Publikował w “Relazie”, “Lampie”, “Ha!Arcie”,
“Metropolu”, “Exklusivie”, “Aktiviście”, Machinie”, Gazecie Wyborczej” i
“Playboyu”. W styczniu przyszłego roku nakładem wydawnictwa Lampa i Iskra
Boża ukaże się jego druga powieść - “Radio Armageddon”. Mieszka w Krakowie.

Na K3 Sopot Slam#5 zagrają:

Towary Zastępcze - pochodzący z Trójmiasta zespół, w skład którego wchodzą
Piotr Czerski, Borys Kossakowski i Michał Piotrowski oraz Sławomir
Draczyński, Jarosław Marciszewski i Jakub Świątek. Zespół, założony w 2003
roku przez Czerskiego i Piotrowskiego, w pierwszym okresie działalności
programowo i manifestacyjnie unikał tworzenia jakiejkolwiek muzyki, aby
ostatecznie w kwietniu 2006 roku wydać pierwszy album - “Ciche dni”
(Korporacja Ha!art, 2006). Towary Zastępcze łączą elektronikę z hiphopowymi
bitami, energetyczne gitary z klasycznymi aranżacjami fortepianowymi,
free-jazz i nu-jazz z reggae i dubem, a piosenkę autorską z minimal music.
Sam zespół umieszcza siebie pomiędzy takimi grupami jak Świetliki i Kombi.

Mananasoko - solowy projekt Macieja Wojnickiego (skrzypce, głos,
elektronika), wcześniej współpracującego jako gitarzysta między innymi z
wykonującą współczesną muzykę improwizowaną formacją Lud Hauza, obecnie
wracającego do formuły bardzo osobistego i prostego grania piosenek.
Mananasoko to jednoosobowy zespół, daleki jednak od formuły kameralnego,
solowego występu. Dzięki pomocy własnego oprogramowania, nakładania na
siebie wielu partii skrzypiec, zapętlania wokalu i syntezatora, na żywo
brzmienie Mananasoko momentami dorównuje małej orkiestrze. Jednocześnie
żaden z dźwięków płynących ze sceny nie jest wcześniej nagrany ani
zaprogramowany, dzięki czemu muzyka, choć utrzymywana w ramach prostej
piosenki, posiada spory zapas przestrzeni otwarty na improwizację.